باید با من حرف می زدی

باید با من حرف می زدی
من محتاجِ یک جمله بودم !
جمله ای از تو
که مرا از آغوشِ زنجیرهای نَنوشتن ،
 برَهاند ...
باید با من حرف می زدی
تا چیزی می نوشتم !
کلیدِ ادامه ی زندگی، در حنجره ی تو بود
در صدای تو !
تویی که در من ،
من را گُم کرده بودی ...

| سید محمد مرکبیان |

اگر انسان خواب نمی دید..

دوست دارم شکوفه بهانه ی تو باشد..

ﺑﻬﺎﺭ، ﺑﯽﺣﻀﻮﺭِ ﻗﺪﻡﻫﺎﺕ ﮐﺎﺑﻮﺱِ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﺏِ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺳﺖ

ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺷﮑﻮﻓﻪ،

ﺑﻬﺎﻧﻪﯼ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ

ﻭَ ﺗﻮ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦِ ﺗﻤﺎﻡِ ﻓﺼﻞﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﻨﺪ .

"ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺮﮐبیان

پشتم را خالی می کنی..

پشتم را خالی می کنی..

می میرم..

نمی افتم..

"سیدمحمدمرکبیان"

بخند..

بخند
از آن خنده‌های معروفت
تا من دیوانه‌وار
شعر بپاشم
پای سپیدار ِ تختت
که از من و شعر
به تو نزدیک‌تر است ..

 

" سیدمحمد مرکبیان"