هفتادونه79

هفتادوهشت78

بر خیز

دو استکان چای بیاور

کنار هم بودن را


بهانه ای کافی است!

هفتادوهفت77

وقتی که تو نیستی
دنیا چیزی کم دارد . . .
مثل کم داشتین یک وزیدن ، یک واژه ، یک ماه

من فکر میکنم در غیاب تو
همه خانه های جهان خالی است
همه پنجره ها بسته است
وقتی تو نیستی
برای گم و گور شدن
حتی نمیدانم
به کدام جانب جهان بگریزم.

هفتادوشش76

چون
بادهای آخر پاییز ،
خسته‌ام ..
ای کاش
دکمه‌های تو ،
زندانی‌ام کند

هفتادوپنج75

رفتــن هــم حــرف عجیبــی ‌اســت
شبیــه اشتبــاه آمــدن
گفــت بــر مــی گــردم
و رفــت
و همــه‌ پــل ‌هــای پشــت ســرش را ویــران کــرد
همــه مــی ‌دانستنــد دیگــر بــاز نمــی ‌گــردد
امــا بــازگشــت
بــی هیــچ پلــی در راه
او مســیر مخفــی یــادها را مــی ‌دانســت

سید علی صالحی

هفتادوچهار74

هیچ وقت با کسی بیشتر از جنبه اش شوخی نکن..

حرمت ها زود شکسته میشود..

هیچ وقت به کسی بیشتر از جنبه اش خوبی نکن

تبدیل به وظیفه میشود..

هفتادوسه73

هرجا غزل به قافیه یار می رسد

ای دل حکایت تو به تکرار می رسد

یک روز صبح زود تو از خواب می پری

چشمت به او می افتد و پر در می آوری

او کیست؟تازه قصّه ما می شود شروع

بود ویکی نبود خدا می شود شروع

ناگه به خود می آیی ودرمانده می شوی

طوفان شروع می شود وماجرا تویی

کشتی به آب می زند وناخدا تویی

از شهر می گریزی و تنها،تبر به دست

حتی بت بزرگ دلت را شکسته است

یک روز دیگر از تو نجابت ،نگاه از او

زل می زنی به چشم زلیخا و آه از او

این قصّه در ادامه به دریا رسیده است

یعنی عصا دوباره به موسی رسیده است..

دل پادشاه گشت و سلیمان ماجراست..

بلقیس پس کجاست که پایان ماجراست..

ای روزگار!قافیه تنگ است و باز من

من یونسم دهان نهنگ است و باز من

وقتی خریده اند به سیبی تو را مرنج

نفروختند اگر به صلیبی تو را مرنج

یک روز صبح تو از خواب می پری

چشمت به او می افتد و پر در می آوری

او کیست تازه قصّه ما می شود شروع

بود و یکی نبود خدا میشود شروع

من منتظر نشسته که ناگه می رسی

یک روز صبح زود تو از راه می رسی..

"مهدی جهان دار"

هفتادو دو72

هفتادویک71

نان روزانه ی منی

گاه سیرم می کنی با زندگی

گاه سیرم می کنی از زندگی

لیلی گله داران

هفتاد70